Resultaten workshop corrosie bestaande damwanden in zoetwater

Op 31 mei 2018 hebben beheerders, industrie en kennisinstellingen in de workshop “Corrosie van bestaande stalen damwanden in zoetwater” kennis en ervaringen uitgewisseld over het meten aan en beoordelen van de constructieve staat. Daarmee is een basis gelegd voor een gemeenschappelijke aanpak. De workshop werd afgesloten met het vormen van een aantal werkgroepjes die deze gemeenschappelijke aanpak zullen gaan uitwerken.

Hieronder vindt u de gehouden presentaties:

- 01. Programma

- 02. Vervanging en Renovatie (Leo Klatter, RWS)

- 03. Belang corrosie onderzoek (Renger van de Kamp, RWS)

- 04. Corrosie van stalen damwanden in zoetwater, mechanismen (Stefan Jansen, Deltares)

- 05. Degradatiebeeld op basis van verzamelde metingen (Hans Brinkman, Deltares)

- 06. Diktemetingen onder water (Wilbert Martens, MME Group)

- 07. Inspecties Eefde 2012 (Evelyne Demol, Acotec NV)

- 08. Ultrasone meettechniek (Gerrit Blacquiere, TNO)

- 09. Degradation patterns from thickness measurements of 85-year old sheet pile walls (Diego Allaix, TNO)

- 10. Harmonisatie_standaardisatie (Renger van de Kamp, RWS)


Hieronder een kort verslag van de workshop:

In de workshop is stilgestaan bij de forse vervangingsopgave van stalen damwanden die op Nederland afkomt. Om de 'werkelijke' levensduur goed te kunnen bepalen is kennis van de actuele toestand essentieel. Uit een analyse van de circa 12.000 verzamelde metingen op damwanden (met een maximale leeftijd van circa 85 jaar) lijkt de corrosiesnelheid in zoetwater hoger dan verwacht op basis van Eurocode en ROK. Uit een analyse van de faalmechanismen van damwanden blijkt dat de horizontaal gemiddelde waarde van de degradatie over een breedte van meerdere damwandplanken de meest bepalende factor is. Dit is gunstig bij beoordelingen want uit de verzamelde metingen blijkt de variatie van deze horizontaal gemiddelde waarden fors kleiner is dan die van de individuele metingen. De vraag is wel welke waarde in de beoordeling zou moeten worden gehanteerd. De huidige, op nieuwbouw afgestemde veiligheidsfilosofie, gaat uit van nominale waarden en houdt op geen enkele wijze rekening met geometrische onzekerheden.

In de workshop is ook uitgebreid ingegaan op de wijze waarop momenteel de actuele dikte van damwanden wordt gemeten en de onzekerheden en beperkingen daarvan. Vervolgens is een eerste verkenning gemaakt naar een verbeterde of zelfs nieuwe meetmethode. Ook is binnen de workshop gesproken over de mogelijkheid van bescherming van bestaande wanden door kathodische bescherming of in-situ coaten. Het laatste deel van de workshop is besteed aan harmonisatie en standaardisatie van de het meten van de actuele toestand en hoe deze informatie dan zou dienen te worden gebruikt in een beoordeling, alsmede de opzet van een nationale database.

De workshop werd afgesloten met het vormen van een aantal werkgroepjes voor de opzet van een te ontwikkelen meetprotocol op basis van bestaande meetmethodes, mogelijke aanpassingen en verbeteringen van de tot nu toe gehanteerde meetmethode, beoordelingsmethode van bestaande damwandconstructies, en levensduur verlengende maatregelen.